ولی الان که اومدم شروع کنم به نوشتن پشیمون شدم شاید چون ازمطرح کردنش

خجالت کشیدم.فعلان بی خیال.پاینده باشین.خدا حافظ

خوب.. امروز رفتم دانشگاه واسه ثبت نام چشمتون روز بد نبین صبح ساعت ۷:۳۰ رفتم

ظهر ساعت ۳:۳۰ برگشتم الان هم دارم از پا درد می میرم(حالا شما زیاد خودتونو ناراحت نکنید)

خلاصه بعد از این همه تو صف ایستادن تو جاهای مختلف(بانک....)خوشحال از اینکه بلاخره

موفق شدم کارمو انجام بدم رسیدم به مرحله ی اخر که کلاسا کی شروع می شه؟

بهمنماه    البته چون رشتم پاره وقت (البته تمام وقت هم قبول شدم ولی رشتمو دوست

نداشتم برای همین رفتم برای رشته ی پاره وقت ثبت نام کردم

پس طبق معمول همیشه باید انتظار بکشم که کی می شه بهمن ماه

 اینم از پست امروز   موفق و پیروز باشید  

خدا حافظ

طول اتاق را طی کردو به کمد لباسهایش رسید.نگاهی به لباسهایش انداخت و زمزمه کرد:

امشب باید زیباتر از همیشه باشم,مطمینم که لااقل دوازده جفت چشم منتظر هستندتا من

پای به این مهمانی با شکوه بگذارم.

لباس دکولته قرمز رنگش را از جا لباسی داخل کمد برداشت.سپس از توی کشوها,جورابهای

شیشه ای که پاهایش  را خوش فرم تر نشان می داد پیدا کرد و با ملایمت به پا کرد و گفت:

اصلا دوست ندارم چیزی از این ۱۲ دختر دیگه که به مهمانی دعوت هستند کم داشته 

باشم...باید کاری کنم که همه با دیدن زیبایی من,از میدان به در بروند و حریفی نداشته باشم.

سپس به سراغ کفشهای پاشنه بلندش رفت,با این کفشها قامتم نیز از همگی شان بلند تر

می شود...باید وقتی بامن حرف میزنند سرشان را بالا بیاورند,این طوری بیشتر احساس 

حقارت می کنند.

سپس گوشواره های الماس را برداشت و به گوش انداخت: بایدکاری کنم که چشمهاشون

خیره بشه!تمام که شد رفت جلوی اینه ایستاد:از شکوه و عظمت خودم لذت می برم...

حالا دیگر هیچ کس در این مهمانی با شکوه به زیبایی من نیست... از دیدن خودش داشت لذت

می برد که در اتاق باز شد,نانسی کوچولو  دخترک ده ساله که امشب تولدش را با حضور

یازده دختر همکلاسش برگزار می کرد رو به او گفت:

مادر بزرگ زود باش...می دونی که همکلاسهایم عجله دارندزودتر کیک بخورند ...در ضمن خیلی خوشگل شدی مادر بزرگ...

پیرزن عصایش را برداشت  تا به سراغ دخترهای مهمانی برود

اگر تنها ترین تنهایان شوم باز هم خداهست

او جانشین همه ی نداشتن های من است    

                                                                                                                   دکتر شریعتی

 از تخم بیرون امدو با انها بزرگ شد.در تمام زندگی اش همان کارهایی را انجام داد

که مرغ ها میکردند.برای پیدا کردن حشرات و کرم ها زمین را می کندوقد قد میکرد

و گاهی با دست و پا زدن بسیار کمی در هوا پرواز می کرد.

سالها گذشت و عقاب خیلی پیر شد.

روزی پرنده ی با عظمتی را بالای سرش بر فراز اسمان ابری دید.او با شکوه تمام با یک

حرکت جزیی بالهای طلایی اش  بر خلاف جریان شدید باد پرواز میکرد.

عقاب پیر بهت زده نگاهش کرد و پرسید:((این کیست؟؟))همسایه اش پاسخ داد:

این یک عقاب است سلطان پرندگان.او متعلق به اسمان است و ما زمینی هستیم.

عقاب مثل یک مرغ زندگی کردو مثل یک مرغ مرد.زیرا فکر می کرد یک مرغ است.

نتیجه گیری: شما سعی کنید اشتباه این عقاب رو تکرار نکنید یعنی اینکه خودتونو

دست کم نگیرید .

موفق باشید

یه رشته ی دیگهحداقل خوبی که داره چند تا از دوستامم این رشته قبول شدن

و تنها نیستم از طرفی حوصله ندارم باز برای سال دیگه درس بخونم پس چاره ای ندارم   موفق و پیروز باشین   

                                         خدا حافظ

  من که خیلی خوشم اومد  (وقتی ادم دپرس باشه خیلی حال میده البته امیدوارم که  دپرس نشین.ولی من از اون دسته ادماییم که متاسفانه زیاد دپرس میشم          

             گریه کن کریه قشنگه                گریه سهم دل تنگه 

گریه کن گریه غروبه    مرحم این راه دوره

سر بده اواز هق هق

                                   خالی کن دلی که تنگه

گریه کن کریه قشنگه........

چرا باید به دنبال دلیلی برای این شادی باشی؟شادی خود دلیل است.همین کافی است!!!

زندگی.............

زندگی یک ظرف خالیست.ان را پر کنید.                                                                   

زندگی یک مشکل است ان را کنار نزنیدبا ان روبه رو شوید.

زندگی یک معادله است ان را موازنه کنید.

زندگی یک معماست ان را با زیرکی حل کنید.

زندگی یک تجربه است مرور کنید.

زندگی یک مبارزه است شما برنده باشید.

ندگی یک دعاست ان را همیشه بخوانید.

زندگی در د است ان را تحمل کنید.

زندگی یک دوربین است بنابراین بهتر است با صورت خندان و شاد روبه روی ان باشید.

یعنی اینجورینه یکم بیشتربازم بیشتر اهان الان خوبه 

امروز خیلی حالم گرفتستچرااااا؟ چون قرار بود امروز نتایج کنکور رو بدن 

ولی اخبار اعلام کرد (شنبه نوزدهم)نتایج رو می دن یعنی اینکه بازم باید  

انتظار بکشمای  خدااااااااااااااااااااااااااااااااااا   چاره ای ندارم بازم باید صبر کنم 

راستی با معرفتا شما که میاین از وبلاگ دیدن می کنید نظر هم بدین 

فعلا بای

فردا قراره نتایج دانشگاه ازاد رو اعلام کنن یعنی میشه منم اون رشته ای که دوست

دارم قبول بشماگه بشهههههههه چی میشههههههه 

فردا مشخص میشه فعلا بایدمنتظر بمونم تا فردا چقدر دیر میگذره 

برام دعا کنین 

فعلا خداحافظ

چند قورباغه از جنگلی عبور میکردند که ناگهان دو تا از انها به داخل گودال عمیقی افتادند .

بقیه قورباغه ها در کنار گودال جمع شدن و وقتی دیدند گودال چقدر عمیق است به دو

قورباغه دیگر گفتند که دیگر چارهای نیست و شما خواهید مرد.

دو قورباغه این حرفها را نادیده گرفتندو باتمام توانشان کوشیدندکه از گودال بیرون بپرند.

اما قورباغه های دیگر دایما به انها می گفتند که دست از تلاش برداریدچون نمیتوانید

از گودال خارج شویدو به زودی خواهید مرد.

بلاخره یکی از دو قورباغه تسلیم گفته های دیگران شدو دست از تلاش برداشت.

او بی درنگ به داخل گودال پرتاب شد و مرد.

اما قورباغه دیگر با حداکثر توانش برای بیرون امدن تلاش میکرد.بقیه قورباغه ها فریاد میزدند

که دست از تلاش بردار اما او با توان بیشتری تلاش کردوسرانجام از گودال خارج شد.

وقتی او از گودال بیرون امد بقیه قورباغه ها از او پرسیدند:مگر تو حرفهای ما را نشنیدی؟

معلوم شد که قورباغه ناشنواست.درواقع او در تمام مدت فکر میکرده که دیگران او را تشویق میکنند.

اگه تو دنیا۱۰۰ نفر دوست داشته باشن =اولیش منم 

اگه تو دنیا  ۱۰ نفر دوست داشته باشن =اولیش منم  

اگه تو د نیا هیچکی دوستت نداشت------------بدون من مردم 

            ودراخر:ازادی چیزی نیست به جز فرصتی برای بهتر شدن  

   پس    به امید روزی که همه ازاد باشیم  

راستش نمیدنم چجوری شروع کنم  حتی درست نمیدونم چی میخوام بگم 

فکر کنم تا ۲ـ۳ دفعه دیگه حساب کار دستم بیادچون ناسلامتی من تازه کارم 

پس بی زحمت فعلاان منو تحمل کنین تا راه بیفتم. 

مقادیراتی از این پست حذف شد!!!!